DE BEATA VIRGINE DEI MATRE MARIA

Eloquar? an sileam, sanctissima Mater Jesu?
Num sileam? laudes eloquar annè tuas?

Mens agitata pij stimulis hortatur amoris
Ut Dominae cantem carmina paucae meae.

Sed timet impurà tua promere nomina linguá,
Quae sordet multis contemerat malis.

Scilicet illius, quae clausit ventre Tonantem
Audebit laudes lingua profana loqui ?

Mens stupefacta fugit, nisi quód tuus optima Virgo
Corde metum pavido cedere cogit amor.

Quid faciam? quare trepidem? cur nostra rigescent
Pectora? cur de te lingua silebit iners?

Ipsa loqui cogis, tu vires sufficis ipsa
Dicere conanti, refficis ipsa manus.

Tu pietate foves materna, animumque jacentem
Erigis, aethereis accumulasque bonis.

Sydereae tangar si non ego Matris amore,
Si mea non dicant Virginis ora decus
Duritiá silicis, ferrique aerisque rigorem
Vincat, et invictum cor adamanta meum.

Quis mihi virgineos sub pectore claudere vultus
Praestet, ut ardenter te pia Mater amem?
Tu mihi eum chara sis unica Prole voluptas,
Tu desiderium cordis, amorque mei.

(*) Corresponde ao vol. 11, pag. 21 da presente edição.