DE GAUDIO MATRIS RESURGENTE DOMINO.

Ecce resurgit ovans tetri populator averni,

Nobilis exuvijs, et ditione poteus.

Execute, moesta Parens, turbata tristia mentis

Nubila, quae Nati mors truculenta tulit.

Ecce tuus vivit tua vita suavis Jesus,

Dulcis amor cordis, deliciumque tui.

Vietor ab infernis remeat, saevique draconis

Contudit invicto squamea colla pede.

Ille sibi saevam devinxit foedere mortem,

Ifumanum rapiens in sua regna genus.

Absortamque alto retinebat viscera praedam

Pervigil ante lacus ferrea claustra sui.

Dumque fera authori molitum funera vitae

Impia tartareo pectora felle livent

Occubuit virtus victi nece jusque nocendi

Perdidit innocuo dum sine jure nocet:

Fractaque grassantis sunt jura nocentia mortis,

Et pactum, et Stygij vincula rupta jugi.

In cruce nam pendens anguem suspendit Jesus,

Et moriens morti fata suprema dedit.

Ut laceros artus, et livida membra reliquit,

Spiritus infernum luce coruscus adit.

Corripit aeratae ferrata repagula portae,

Pandit et obscuri limina tetra lacus.

Diffugiunt tenebrae divine lumine vultus,

Caeca tenebrosis carceris umbra perit.

Obstupet Orcus edax, vastoque absorpta barathro

Agmina vietoris calce prement vomit.

Exultans spolijs praedaque potitus opima,

Ad tumuli carpens claustra triumphaliter.

Deformesque artus corpusque exangue revisens,

Horrida vulneribus membra resumit ovans.

Non jam foeda tamen, non jam passura dolorem,

Non jam sanguineis contemerata notis.

Cessit hyems rigidis poenarum dura pruinis.

Noxque procelloso sanguinis imbre rigens.

Clara dies placido rediit cum vere, novusque

Pulchrn resurgentis possidet ora decor,

Non sic Evo cum matutinus ab ortu

Egreditur rutilo Lucifer orbe micat.

Non sic Sol splendet radioso lucidus orbe,

Scilicet authori cedit uterque suo.

Surgit ab obscuro radians Lux ipsa sepulchro,

JEthereus lucet qua rutilante polus.

Surgit homo ablatis specioso à corpore plagis,

Quaque necem potuit conditione pati.

Jam non formosum deturpant horrida vultum

Sputa, nec augustim spina cruenta caput.

Squalidus aufugit pallor, livorque tumescens.

Vulneraque intortis ingeminala flagris.

Quidquid. erat foedum, reddit nova gloria pulchrum,

Gloria viventis jam sine morte Dei,

Non tamen omnino testes abolevit amoris

Divini, et dira signa cruenta necis.

Vulnera confossis radiant illustria palmis,

Confossos decorant vulnera rubra pedes,

Quae mucrone pii pandit penetralia cordis,

Pulchrior in medio pectore plaga rubet.

Surgit homo invietus mortis prostrator, et Orci,

Et Deus, et Natus, Virgo beata, tuus.

Quid facis? an defles etiam nunc funus acerbum,

Crudaque quae lacero vulnera corde geris?

Desine flere, Parens, vivit regnator Jesus,

Suppliciumque animi substulit omne tui.

Nonne audis dulci coelestes voce choreas,

Quae tibi victrici carmina fundit ovans?

Percipe laetitiam coeli Regina perennem

Nobilis, et palmae gaudia mira novae.

Ecce Deus, carnem eui Mater digna dedisti,

Nec pepulit eastae limina clausa.domus.

Splendidus et clausi non laedens signa sepulchri

Exiit, ut sociis dixerat ante suis.

Si tibi compeseit nondum satis iste dolorem.

Et tormenta crucis nuncius atra necis:

Respice, Natus adest insigni clara triumphi

Signa, Patrum turmas in tua tecta ferens.

Ut tua praesenti conspexit lumina vultu,

Replevit radijs ut tua corda novis:

Quis capiat, qualis tenuit materna voluptas

Pectora, quis Matris vestijt ora decor?

Ut liquefacta tibi mens est, cum dulciter aures,

Mellea vox Nati perculit illa tuas!

Ecce resurrexit nunquam moriturus, et alti

Perficit extincta morte Parentis opus.

Una omnes gemitus, suspiria crebra, gravesque

Singultus, celerem corripuere fugam.

Quo magis in Matrem saevas exercuit iras

Saeva necis Nato damua ferente dolor:

lioc magis alta tuis sese cffiidere medulis

Gaudia, cum Nati mors nece victa fuit.

Primam Natus adit, quoniam reverentia tantum

Jure prior Matrem gloria prima decet.

Prima vides vimm, quia semper vixit in alto

Pectore, quam primo donat honore fides,

Prima triumphantem reeipis, quia jure dolori

Debentur cordis gaudia prima tui.

Agnoscis Natum, divinumque intus adoras

Numen, et apprensos procidis ante pedes.

Agnoscit Matris vultum, genibusgue volutam

Erigit, officio fanctus et ipse pio.

Tu Dominum verum, veram colit ille Parentem:

Sic pietas munus praestat utrinque suum.

Excipis amplexus viventis et oscula Nati,

Dulceque divino quod fluit ore melos.

Undique mira tuos absorbent gaudia sensus,

Undique laetitiae flumina larga fluunt.

Scilicet exultas, animas quod tartara Patrum

Nigra Redemptori restituere tuo.

Quod saevam extinxit Nati mors liorrida mortem,

Et redijt miseris vita salusque reis.

Quod novus exsurgit fatis melioribus orbis,

Cunctaque sunt miris jam reparata modis.

Cum subit aeterni reverentia summa Tonantis,

Quanta venit Nato gloria, quantus honor!

Hic tua distentis penitus praecordia venis

Laetitiae norunt vix tenuisse modum.

Nempe Dei summi summa est tibi gloria cordi,

Ille volnptatis solus origo tuae est.

Fortunata Parens, merito te magnus Olympus,

Terraque curvato suspicit ampla genu.

Cujus et aethereas domito serpente ruinas

Filius, et victa morte refecit humum.

Haec jam veridici divino pectore vatis

Concinuit Nato regia lingua tuo.

Scilicet, occumbens infamis funere ligni

Totius Imperium Rex Deus orbis habet.

Foelix quae proli tales infamia honores,

Talia quae Matri gaudia poena dedit.

Jam secura potes cunctis gaudere diebus,

Viribus occubuit mors spoliata suis.

Quo modo procubuit sine voce, ut mitis ad aram

Agnus, et innoeuo sanguine tinxit humum.

Jam nunc rugitu terrens Stygia antra tremendo

Surgit, ut impavidus dum fremit ore leo.

Nuper ut imbellis sine robore captus ab hoste

Captivas dederat vincula in areta manus.

Nunc velut insultans armato calce tyranni

Caleat. Avernalis colla superba gigas.

lic est ille bonus, cui turpis adultera Joseph

Casta furens caeco carcere membra ligat.

Jam jussu eductum magni stela byssina Regis

Ornat, et aeternam pellit ab orbe famem.

Abjectum nuper jam tota Aegyptus adorat,

Praedicat, et Dominum terra polusque suum.

Jam sua mandabit pandantur ut horrea cunctis

Gentibus, aggestas et reserabit opes.

Jam venient populi stimulaute cupidine edendi,

Undique frumenti quos nova fama trahit.

Ipsi etiam fratres, quorum livore peremptus,

Ut vivant humili pabula voce petunt.

Ille ream oblitus placido spectabilis ore.

Distribuit miseris larga alimenta mauu.

Proveetum subito mirabitur orbis honore,

Subjicietque novo mitia cola jugo.

Submittent alti sublimia sceptra tyranni,

Et ponent fastus omnia regna suos.

Solus in immenso charum sine fine triumphum

Orbe triumphator Rex Dominusque geret.

Jam splendent alti victricia sceptra trophaei,

Signa salutiferae non superanda crucis.

Vicit enim magni de sanguine Natus Judae

Ad praedam surgens castra inimica leo.

Dumque resurgentis celebris victoria Nati

Fulgebit titulis nobilitata suis:

Tu quoque magna Parens celebrabere, dulceque Matris

Nomine cum Nati nobile nomen erit.

Eia age, mellifluis quoniam largissinma rivis

Iac tibi plaudentt gaudia luce fluunt.

Ó pia turbatis moerorem inentibus atrum,

Assiduae sordes quem peperere, fuga.

Jure quidem patitur moeroris foeda voluptas

Damna, voluptati est debita poena dolor.

Sed qui crudelem culpae sine erimiue poenam,

Ceu latro eum sonti sponte latrone tulit:

Abluit insonti culpam: poenamque cruore,

Gaudiaque ablutis mentibus alta dedit.

Jure malus fateor vincenti subditur. Orco,

Porrexit victas cui sine jure mauus.

Sed mortis victor vicit quoque crimina mortis,

Perpetuae pariunt. quae nocumenta necis.

Oinniaque exclusit dextra victrice tyranni

Arma, quibus fretus funera saeva dabat.

Quas illi invictus vires pugnator ademit,

Contulis ereptis ad fera bella reis.

Jam jacet infractus, populique adversa fidelis

Legitimo victus praelia Marte timet.

Ergo jube ne quos fecit victoria Nati

Victores, victus colla manusque liget.

Ille resurgit ovans nulla moriturus in aevo,

Nam sat pro eulpis occubuisse semel.

Spemque resurgendi cunctis post fata reliquit,

Et vivit vita jam meliore Deo.

Ablata est justis mortis formido perennis,

Nam bené pro vita vita caduca datur.

Tac ego ne priver, culpae qui saepe ruinis

Prostratus subij tristia jura necis:

Te semel, à Mater, dextram praebente resurgam

Victurus Nato jam sine labe tuo:

Saevaque cum Domini pretioso funere jungens

Funera, viventis perfruar ore Dei.