Capítulo 9 — Cultivar a pessoa e ordenar a família
Capítulo 9 — Cultivar a pessoa e ordenar a família
傳八章
Chinês clássico
所謂齊其家在脩其身者:人之其所親愛,而辟焉。之其所賤惡,而辟焉。之其所畏敬,而辟焉。之其所哀矜,而辟焉。之其所敖惰,而辟焉。故好而知其惡,惡而知其美者,天下鮮矣。故諺有之曰,「人莫知其子之惡,莫知其苗之碩。」此謂身不脩,不可以齊其家。
Tradução
Dizer que ordenar a família depende de cultivar a própria pessoa significa o seguinte: as pessoas tendem à parcialidade em favor daqueles a quem amam; à parcialidade contra aqueles que desprezam; à parcialidade diante daqueles que temem e reverenciam; à parcialidade diante daqueles de quem se compadecem; e à parcialidade contra aqueles que tratam com arrogância ou desatenção.
Por isso, são raros no mundo os que amam alguém e ainda reconhecem suas falhas, ou os que rejeitam alguém e ainda reconhecem suas qualidades.
Daí o provérbio:
“Ninguém conhece os defeitos do próprio filho;
ninguém percebe que suas mudas já cresceram demais.”
É isso que significa dizer que, sem cultivar a própria pessoa, não se pode ordenar a família.
Nota. O capítulo identifica o favoritismo e a aversão como formas simétricas de cegueira moral. Ordenar a família começa por reconhecer a própria parcialidade.